محفل یاد به مناسبت دهم دسمبر پولیگون پلچرخی2019

‍روز جهانی حقوق بشر را امسال در حالی گرامی میداریم که مردم ما با مصائب فراوان دست و پنجه نرم نموده، حلقه ناقضان حقوق بشر و جنایتکاران جنگی با حمایت امریکا، ناتو و قدرت های منطقوی بر گرده های زخمی ما حکم می رانند. دهم دسمبر نیز مانند هر روز دیگر پیام خوشی برای مردم ما ندارد؛ فقر، بیکاری، مواد مخدر، نا امنی، انفجار، انتحار و بلایای دیگر هر روز از ما قربانی می گیرند.

‍مردم ما شاهد جنایت بیشمار طی چهار دهه ی گذشته بوده اند. از قتل و کشتار بیرحمانه عناصر آزادیخواه و وطندوست توسط نوکران خلقی و پرچمی روس، تا یلغار تنظیم های جهادی و سپس جهالت پیشگان طالبی که هست و بود مادی و معنوی کشور را به نابودی کشانده و آنرا به میدان رقابت باداران شان مبدل ساختند. پس از فروپاشی طالبان و شکل گیری حکومت زیر سایه نیروهای خارجی نیز وضعیت نه تنها بهبود نیافت، بلکه با نصب کلکسیونی از جنایتکاران و ناقضان حقوق بشر دوره های گذشته در قدرت، بار دیگر عدالت را قربانی نمودند. کسانیکه تا دیروز هموطنان ما را به «جرم» رفتن به مکتب از دم تیغ می کشیدند، امروز با عطر و پودر غربی آراسته شده و از دموکراسی و عدالت حرف می زنند. بمباردمان کور نیروهای امریکایی و ناتو به خانه های مردم تا امروز از ما قربانی می گیرد، وحوش طالبی و داعشی در گوشه و کنار کشور حمام خون راه انداخته و با قساوت بی مانند مصروف سلاخی هموطنان بی دفاع ما اند.

‍در ۱۸ سال گذشته ده ها نهاد و انجیو زیر نام تامین حقوق بشر و تحقق عدالت سمارق وار سر بیرون نموده و با پروژه سازی و فند گیری از کشور های مختلف تنها در حد نمایش و حضور در رسانه ها به آن پرداخته اند. اکثریت آنان حتی توانایی نام گرفتن مشهور ترین جنایتکاران و سر دسته های ناقضان حقوق بشر را نداشته و به اشکال مختلف از رویارویی با آن طفره میروند.

‍در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۷، محکمه بین المللی جزایی (ICC)برنامه را برای بررسی قضایای مربوط به افغانستان پس از سال ۲۰۰۳ روی دست گرفت، اما با حضور سر دسته های جنایتکار و عوامل شان در قدرت، هر گونه پیشرفت در زمینه با مانع روبرو شده و کوچکترین قدمی از جانب حکومت و نهاد های مرتبط برداشته نشده و نخواهد شد. با آنکه محکمه بین المللی جزایی بخش اعظم جنایت انجام یافته در افغانستان را فراموش می کند، اما با آنهم میتوان از این اقدام محکمه بین المللی جزایی برای محاکمه ناقضان حقوق بشر و عاملان جنایت از سال ۲۰۰۳ تا حال سود برد؛ چون طی این دوره، یا خود حاکمان دوره های گذشته اند و یا هم با هزار و یک تار با آنان در پیوندند. بمباردمان و کشتار بوسیله نیروهای امریکایی در کنار انفجار و انتحار مخلوقات طالبی و داعشی آن، بخش بزرگی از جنایات این دوره را تشکیل میدهد. افزون بر آن جنایات «قصاب کابل» و سایر باند های تنظیمی که در حال حاضر زیر نام «اربکی» و «پولیس محلی» سبز شده اند را نیز میتوان شامل این دوره ساخت.

‍صلح با جنایتکاران طالبی مانند آغوش گرفتن «قصاب کابل» هیچ تاثیر مثبتی بر سرنوشت مردم نگونبخت ما ندارد. افزودن بقایای طالبی به حلقه حاکم تنها تامین کننده منافع خود و باداران شان بوده و ذره ای از سیاهی روزگار ما نمی کاهد. رهایی انس حقانی و دو آدمکش دیگر برای هزارمین بار ثابت ساخت که قتل و کشتار مردم بی گناه بوسیله این تروریست ها برای امریکا و قدرت های دیگر به اندازه کشتن چند مورچه هم ارزش ندارد. هر زمانیکه منافع شان ایجاب کرد آنان را به زندان انداخته و پس از مدتی با پا گذاشتن روی خون هزاران قربانی، مهره های شان را آزاد می سازند.

‍«انجمن اجتماعی دادخواهان افغان» معتقد است؛ با اتکا به ناقضان حقوق بشر که خود مسبب این همه بدبختی شده اند، نمیتوان روی صلح، عدالت و بهروزی را دید. نهاد های واقعی عدالت طلب، شخصیت‌های مستقل و دموکرات، خانواده‌های قربانیان و تمام مردم دست به دست هم داده و در یک بسیج عمومی خواست محاکمه جنایتکاران را عملی سازیم. اگر خود متحد شده صدایمان را بلند نکنیم باید روزهای فاجعه‌بارتر و خونین تر را در انتظار داشته باشیم.

‍با آنکه «انجمن اجتماعی دادخواهان افغان» در هر حرکت و برنامه اش، خواست های مشخص خود را ابراز داشته است، اینک نیز بار دیگر آنرا تکرار می‌کنیم:

‍۱- ما خواهان برکناری فوری تمامی جنایتکاران دوران حاکمیت وطنفروشان خلق و پرچم، خرمستی های تنظیم‌ها، امارت وحشت قرون وسطایی طالبان و دوران بعد از آن تا امروز، از وظایف دولتی شان هستیم.

‍۲- ما خواهان محاکمه تمامی متهمان به جنایت و خیانت سه دهه اخیر در یک محکمه باصلاحیت و بیطرف ملی و بین‌المللی می‌باشیم.

‍۳- ما خواهان قطع فوری کشتار مردم غیرنظامی به وسیله نیروهای امریکایی و ناتو هستیم و باید جنایات جنگی این نیروها به دادگاه‌های جهانی کشانیده شود. دادن هرگونه مصونیت قضایی به آنان را خیانت به خون مردم خود می‌شماریم.

‍۴- ما خواهان کشف تمامی گورهای دسته‌جمعی کشف ناشده و بررسی جدی گورهای دسته‌جمعی کشفشده در هر دوره‌ای از جنایت می‌باشیم.

‍۵- ما نامگذاری اماکن و جادهها به نام جنایتکاران را شدیداً محکوم میکنیم و آن را توهین و بیحرمتی به خون شهیدان معصوم خود می‌دانیم.

‍۶- ما تقاضا داریم تا بنای یادبودی به نام ناپدیدشدگان گمنام اعمار گردد و محلهای به نام «مزار شهدا» مختص گردد تا اجساد گورهای دسته‌جمعی با اعزاز و اکرام در آن دفن گردند.

‍۷- ما از تمامی وطنداران خویش در سرتاسر افغانستان که برادران و خواهران، اقارب و عزیزان وجگرگوشههای خود را طی بیش از سی سال اخیر از دست داده اند تقاضا مینماییم تا با ما تماس گیرند و چگونگی شهادت و ناپدید شدن آنان را با ما در میان گذاشته در تلاشهای ما به خاطر محاکمه عاملان این فجایع سهیم گردند.

‍۸- متحد شویم تا صدای ما رسا تر و نافذتر گردد!

‍انجمن اجتماعی دادخواهان افغان

‍۱۹ قوس ۱۳۹۸ (۱۰ دسامبر ۲۰۱۹)

‍موبايل: ۰۷۰۷۸۰۳۵۶۰

‍ایمیل: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

‍ویب سایت: www.saajs.org

‍آدرس پستی: پست بکس شماره ۹۸۰، کابل، افغانستان

  • شهید ساحل.jpg
  • داوود سرمد.jpg
  • 12.jpg
  • یمین.jpg
  • selaman.jpg
  • داکتران.jpg
  • 14.jpg
  • صادق یاری.jpg
  • اجمل.jpg
  • شهید محمد نبی سفید چهره.jpg
  • قابله.jpg
  • 7.jpg
  • شهید عبدالستار کلکانی  1.jpg
  • afghan_kids_killed_by_usa_in_kunar_7_april_2013.jpg
  • 13.jpg
  • شهید احسان الله.jpg
  • setayes_killed_in_iran.jpg2.jpg
  • شهید راضیه وزارت دفاع jpg.jpg
  • Template.jpg
Send Image