هزاران تصوير از قربانيان جنگ در قصر دارالامان به نمايش گذاشته شد

نمایشگاه عکس انجمن اجتماعی دادخواهان افغان در کابل

کابل (پژواک، ١٨ قوس ٩٢ ١٣ گزارشگر: ناهيد بشردوست) "چهره هاى سياه کسانيکه در سه دهه جنگ، در اين سرزمين جنايت کرده و هنوزهم بر سر قدرت اند، بايد افشا شود."

اين مطلب، از سوى انجمن دادخواهى افغانستان در نمايشگاهى انعکاس يافت که امروز در قصردارالامان کابل گشایش یافت. درين نمايشگاه؛ بيش از ١٠ هزار قطعۀ عکس از قربانيان گمنام و ساير رويدادهاى سه دهه جنگ، به معرض ديد قرار گرفته است.

در اين نمايشگاه، بيشتر تصاويرى جلب توجه ميکرد و انسان را تکان ميداد که از جمله؛ يکتن که ظاهراً طالب معلوم ميشد، دو دست قطع شده را با خود انتقال ميداد. در بخش ديگر، تصاويرى از قبرهاى دسته جمعى شامل استخوان ها و جمجمه هاى قربانيان ديده ميشد که آنها در وقت رژيم هاى کمونيستى دهۀ ١٣٥٠ و ١٣٦٠ به قتل رسيده اند. در کنار آن، تصاويرى از صحنه هاى سه دهه جنگ و ويرانى خانه ها و تاسيسات عام المنفعه که به آتش کشيده شده، نيز به چشم مى خورد.

ويدا احمد رئيس انجمن دادخواهى افغانستان(ادا) به آژانس خبرى پژواک گفت که دراين نمايشگاه، تصاوير چهار دوره جنگ شامل دوران خلق- پرچم، جنگهاى تنظيمى، طالبان و حتى حملات امريکا بر افغانستان به نمايش گذاشته شده است.

وى افزود: "ما در طبقات مختلف اين قصر؛ براى اين، نمايشگاه را گرفتيم که خود اين قصرهم، بيانگر يک گوشه از جنايات جنگى مى باشد." قصر دارالامان پس از سقوط داکتر نجيب الله در جنگهاى دهۀ ١٣٧٠ تخريب گرديده و تا هنوز بازسازى نشده است.

رئيس انجمن دادخواهى افغانستان گفت که پروسه جمع آورى اين عکسها را از سال ٢٠٠٧ از طريق فيسبوک و فاميل هاى قربانيان آغاز کرده اند که اکنون تعداد آن به ١٠ هزار قطعه ميرسد.

وى افزود: "هدف ما اين است که جنايتکاران را از هر طريقى که باشد، به محاکمه بکشانيم؛ نمايشگاه هاى عکس، تظاهرات، يادبود از همين قربانى هاى بى مزار در پليگون پلچرخى، بيانگر جنايات سه دهه جنگ است و ما ميخواهيم آنرا افشا کنيم."

به گفتۀ موصوف، هنوزهم با مردم افغانستان از طريق بمباردمان امريکا، تلاشى هاى شبانۀ نيروهاى خارجى، انتحارى و تجاوزات جنسى، جفا صورت ميگيرد.

وى ادعا کرد که هنوزهم شمارى از کسانى که در سه دهه جنگ جنايت نموده اند، در قدرت استند و بازهم جرئت کرده اند که خود را در انتخابات آينده تبارز بدهند.

منبع گفت که انجمن دادخواهى افغانستان، از سال ٢٠٠٧ کار را با فاميل هاى قربانيان شروع کرده و علتش هم همين بوده که از به قدرت رسيدن عاملان سه دهه جنگ در کشور، جلوگيرى شود.

هزينۀ اين نمايشگاه را خانواده هاى قربانيان پرداخته اند.

مهناز رستمى مشاور روانى اجتماعى و عضو خانوادۀ يکى از قربانيان سالهاى ١٣٥٧ و ١٣٥٨ و باشندۀ شهر کابل گفت: "نيمه شب ماه ثور سال ١٣٥٨ بود که دروازۀ دهليز ما را با قنداق تفنگ به شدت زدند؛ وقتى پدرم در را باز کرد، گفتند دستها بالا... پدرم را با چهار برادرم بردند."

وى که در نمايشگاه در مقابل تصوير پدر خود گريه ميکرد، افزود که چهار روز خانه شان زير محاصره بود؛ آنها حق نداشتند مکتب بروند، پدرش متخصص رشته انتومولوژى بود، برادر هايش هريک استاد، محصل، انجنير و فارمسيست بودند.

مهناز افزود: "پيام من اين است که دست جنايتکاران را از قدرت بگيرند، آنها نبايد حق فعاليت هاى سياسى را داشته باشند، قاتلين بايد به محکمه کشانيده شده، به جرم شان اقرار کنند."

لوی څارنوالی هالند در ماه میزان سالجارى؛ اسامى پنجهزار افغان را نشر نمود که در زمان رژيم کمونيستى در سال هاى ١٣٥٧ و ١٣٥٨ در افغانستان کشته شده اند؛ حکومت هالند، اين فهرست را برمبنای اظهارات يک پناهندۀ افغان به نام امان الله در آن کشور، تهيه کرده است.

امان الله در سال ١٩٩٣ ميلادى در هالند، پناهنده شده و بخاطراينکه پناهندگى اش قبول شود؛ اعتراف نموده که رييس تحقيق در سازمان اکسا(خاد) بوده و درآنجا تعداد زيادى از افغانها را شکنجه نموده و به قتل رسانده است.

عزت الله سادات باشندۀ ديگر کابل گفت که در وقت جنگهاى تنظيمى، دختر ١٤ ساله اش کشته شد؛ در کوچۀ آنها که در دروازۀ لاهورى کابل است، تعداد ديگرى مردم نيز به قتل رسيدند و خودش به علت اصابت پارچه هاى راکت، از يک پاى و يک دست معلول شده است.

سادات علاوه کرد: "چهارده نفر عضو خانواده ام است، خودم کار نميکنم؛ زيرا معيوب استم، پسرانم پلاستيک فروشى ميکنند و اين وضعيت از خاطر همان جنگها بر سر ما آمده؛ ميخواهم جنايتکاران جنگى محکمه شوند."

مسوولان انجمن دادخواهى افغانستان ميگويند که قرار است اين نمايشگاه، فردا (١٩ قوس) نيز ادامه پيدا کند. فردا خانواده هاى قربانيان در شهر کابل، راهپيمايى نيز نموده و با گذاشتن اکليل گل بر قبرهاى دسته جمعى و حضور در ساحه گورهاى جمعى در پوليگون پلچرخى، از قربانيان جنگ يادبود خواهند کرد.

کميسيون مستقل حقوق بشر نيز از حکومت خواسته است که عاملان اين رويداد را محاکمه نموده و کميسيون را درساخت موزيم براى قربانيان کمک نمايد.

بعد از نشر ليست قربانيان، نماز جنازۀ غایبانه آنها و مراسم فاتحه در کابل و برخى ولايات ادا گرديد و مردم بر محاکمۀ علنى عاملان آن تاکيد کردند.

همچنان وارثين قربانيان در گردهمايى اى در کابل، از دولت خواستار دريافت محل دفن قربانيان ونصب پنجهزار تخته سنگ با تصوير قربانيان درکاخ رياست جمهورى و يا در زندان پلچرخى شدند.

بعداً حکومت (هشتم میزان) را روز عزاى عمومى اعلام نموده و فيصله کرد که مراسم فاتحه خوانی به روان شهدای شناخته شده و گمنام کشور برگزار و بخاطرارجگذارى به آنها يک مسجد و يک بنای يادبود در ساحۀ پلچرخى اعمار گردد.

منبع گزارش: خبرگزاری پژواک

  • شهید احسان الله.jpg
  • قابله.jpg
  • صادق یاری.jpg
  • afghan_kids_killed_by_usa_in_kunar_7_april_2013.jpg
  • یمین.jpg
  • اجمل.jpg
  • 13.jpg
  • شهید عبدالستار کلکانی  1.jpg
  • 7.jpg
  • شهید ساحل.jpg
  • 14.jpg
  • 12.jpg
  • setayes_killed_in_iran.jpg2.jpg
  • داوود سرمد.jpg
  • شهید محمد نبی سفید چهره.jpg
  • Template.jpg
  • داکتران.jpg
  • selaman.jpg
  • شهید راضیه وزارت دفاع jpg.jpg
Send Image