دو روز تیره و سیاه در تقویم کشور ما از خون بی گناهان بیشماری رنگ گرفته است. هشت و هفت ثور از جمله روزهای است که با قتل، کشتار، تجاوز، آوارگی، بی ناموسی و هزار و یک جنایت دیگر عجین شده و از لکه های ننگ در تاریخ کشور به حساب می آیند.

در هفت ثور ۱۳۵۷ نوکران فرومایه روس دست به کودتای بدنام خود زده و اساس خونریزی و ویرانی را در افغانستان بنیاد گذاشتند. مزدوران خلقی و پرچمی پس از پیروزی به همه تاخته و به کسی جز حلقه های محدود اطرافیان خود رحم نمی کردند. هزاران جوان آگاه و آزادیخواه به جرم وطندوستی روانه زندان شدند، قیام های مردمی در گوشه و کنار افغانستان به بیرحمانه ترین شکل سرکوب و به خون کشیده شد که؛ قیام های ۲۴ حوت هرات و بالاحصار کابل از خونین ترین آنان است. شکنجه، تیرباران و زنده به گور کردن، پلچرخی را به یکی از مخوف ترین زندان های دنیا مبدل ساخته بود، چنانچه آنان در زمان حاکمیت شان لیست ۱۲۰۰۰ قربانی را عقب دروازه های زندان نصب کردند و دو سال قبل نیز لیست ۵۰۰۰ قربانی دیگر بوسیله پولیس هالند به نشر رسید.

جنایات خلق و پرچم طی ۱۴ سال حاکمیت خونین شان بر هیچ‌کس پوشیده نیست، بعد از سرنگونی آنان بوسیله تنظیم های هفت گانه و هشت گانه تحت حمایت امریکا، پاکستان و ایران، روز های سیاه تر از آن در انتظار مردم بود. با پیروزی این تنظیم ها در هشت ثور ۱۳۷۱ جنگ قدرت آغاز شد و این بار نیز تنها مردم بی‌دفاع ما بودند که قربانی وحشیگری آنان شدند. قتل عام ۷۰ هزار کابلی، پاتک سالاری، تجاوز به دختران هفت ساله و مادران هفتاد ساله، سینه بریدن ها، میخ بر فرق کوبیدن ها، چور و چپاول آثار باستانی، غارت اموال مردم، تخریب اماکن تاریخی، از میان بردن زیربنا های اقتصادی و صد ها مورد دیگر نمونه ی از جنایات هشت ثوری است که دامنه اش تا حال نیز ادامه دارد. بالاخره حکومت ۴ ساله تنظیمی پایان یافت و لشکر سیاه طالبان تحت حمایت امریکا، عربستان سعودی و پاکستان به قدرت رسید که جنایت و توحش آنان بر همه هویداست.

اما پس از سرنگونی طالبان و اشغال افغانستان توسط امریکا بار دیگر جنایتکاران سه دوره گذشته بر سرنوشت مردم ما حاکم شدند. کسانیکه سال‌ها در مقابل هم تیغ می‌کشیدند و بنام قوم، قبیله و مذهب خون هزاران هموطن بی‌گناه ما را به زمین ریختند، حال یکشبه دموکرات شده و در کلیدی‌ترین پست های دولتی نصب شدند. از آنجایی حاکمیت ۱۳ ساله کرزی منفور ترین چهره‌ها و مشهور ترین جنایتکاران را در خود داشت، کوچکترین قدمی در راه دادخواهی برداشته نشد و کسانیکه باید پشت میز محاکمه و یا در گوشه زندان می بودند، حالا زیر سایه نیروهای خارجی رویایی ترین زندگی را تجربه می‌کنند. اما در مقابل وضعیت فاجعه بار ادامه داشته و رنج و نگون بختی مردم را پایانی نیست.

شرکت سهامی ع و غ نیز معجونی است از جنایتکاران چهار دهه گذشته که هر کدام به نحوی در ویرانی افغانستان سهم داشته اند. از بقایای خلق و پرچم گرفته تا سران تنظیم های ساخت پاکستان و ایران و بالاخره جهالت پیشگان طالبی همه افسار امریکا را در گردن انداخته و مثلث سیاه را تشکیل داده اند. تعدادی که از این دایره به دور مانده و «آزرده خاطر» اند، دست به ایجاد شورا ها و تشکل ها نمایشی زده تا بتوانند با باج گیر مانع دور ساختن خود از حکومت شوند. آنان حتی به این هم اکتفا نکرده، میخواهند یکی از حرفه ای ترین قاتلان ملت را زیر نام «صلح با حزب اسلامی» شامل این حلقه کثیف خود سازند. با آنکه طی ۱۵ سال گذشته سران این حزب در بلندترین پست های حکومتی گماشته شده اند.

انجمن اجتماعی دادخواهان افغان و خانواده های قربانیان باور دارند، تا زمانیکه عاملان ۷ و ۸ ثور در قدرت بوده و به دادگاه کشانیده نشوند، هرگز روی عدالت و صلح را نخواهیم دید. فقط با بازوان توانای مردم ماست که میتوان آنان را محاکمه نمود و تاریخ را از وجود آنان پاک ساخت.

انجمن ما از تاسیس اش در سال ۲۰۰۷ تا اکنون طی هر اکسیون خود، خواست های مشخص را مطرح نموده که متأسفانه تا حال کوچکترین قدمی در راستای تحقق این خواست ها برداشته نشده است. اینک بار دیگر خواست های خود را در ذیل بیان می نمایم:

۱- ما خواهان برکناری فوری تمامی جنایتکاران دوران حاکمیت وطنفروشان خلق و پرچم، خرمستی های تنظیم ها، امارت وحشت قرون‌وسطایی طالبان و دوران بعد از آن تا امروز، از وظایف دولتی شان هستیم.

۲- ما خواهان محاکمه تمامی متهمان به جنایت و خیانت سه دهه اخیر در یک محکمه باصلاحیت و بی‌طرف ملی و بین‌المللی می‌باشیم.

۳- ما خواهان قطع فوری کشتار مردم غیر نظامی به وسیله نیروهای امریکایی و ناتو هستیم و باید جنایات جنگی این نیروها به دادگاه‌های جهانی کشانیده شود. دادن هرگونه مصونیت قضایی به آنان را خیانت به خون مردم خود می‌شماریم.

۴- ما خواهان کشف تمامی گورهای دستجمعی کشف ناشده و بررسی جدی گورهای دستجمعی کشف‌شده در هر دوره‌ای از جنایت می‌باشیم.

۵- ما نامگذاری اماکن و جاده‌ها به نام جنایتکاران را شدیداً محکوم می‌کنیم و آن را توهین و بی‌حرمتی به خون شهیدان معصوم خود می‌دانیم.

۶- ما تقاضا داریم تا بنای یادبودی به نام ناپدید‌شدگان گمنام اعمار گردد و محله‌ای به نام «مزار شهدا»‌مختص گردد تا اجساد گورهای دستجمعی با اعزاز و اکرام در آن دفن گردند.

۷- ما از تمامی وطنداران خویش در سرتاسر افغانستان که برادران و خواهران، اقارب و عزیزان وجگرگوشه‌های خود را طی بیش از سی سال اخیر از دست داده اند تقاضا می‌نماییم تا با ما تماس گیرند و چگونگی شهادت و ناپدید شدن آنان را با ما در میان گذاشته در تلاش‌های ما به خاطر محاکمه عاملان این فجایع سهیم گردند.

۸- متحد شویم تا صدای ما رسا تر و نافذتر گردد

:

انحمن اجتماعی دادخواهان افغان
۷ ثور ۱۳۹۵ (۲۶ اپریل ۲۰۱۶)

  • شهید عبدالستار کلکانی  1.jpg
  • داکتران.jpg
  • setayes_killed_in_iran.jpg2.jpg
  • شهید راضیه وزارت دفاع jpg.jpg
  • یمین.jpg
  • شهید محمد نبی سفید چهره.jpg
  • قابله.jpg
  • داوود سرمد.jpg
  • afghan_kids_killed_by_usa_in_kunar_7_april_2013.jpg
  • 7.jpg
  • شهید احسان الله.jpg
  • اجمل.jpg
  • 13.jpg
  • Template.jpg
  • selaman.jpg
  • 14.jpg
  • 12.jpg
  • صادق یاری.jpg
  • شهید ساحل.jpg
Send Image