ساعت یک بامداد جمعه شب ( ۱۶ اسد ۱۳۹۴- ۷ اگست ۲۰۱۵) انفجار مهیبی منطقه شاه شهید کابل را به ویرانه مبدل ساخت. درین حمله بیش از ۱۰۰ تن کشته و حدود ۶۰۰ تن دیگر شدیدا زخم برداشتند. این انفجار زمانی رخ میدهد که اکثریت مردم درخواب بودند، اما آنعده که بیدار بودند میگویند پیش از انفجار، جریان برق قطع شد و صدای شبیه آمدن راکت و غرش طیاره را شنیده اند.

انفجار به حدی قوی بوده که به گفته مردم محل با فرود آمدن بمب حدود ۱۲ متر پایین رفته است.

بعد از انفجار نه تنها هیچ نیروی به کمک مردم نمی رسد بلکه آنعده باشندگان محل که به کمک قربانیان شتافته بودند از طرف نیروهای دولتی لت و کوب و حتی تهدید به مرگ میشوند. به گفته اقوام و وابستگان شهدا هنوز هم تعدادی از قربانیان زیر ویرانه ها مانده اند و دولت تا اکنون درین باره هیچ اقدامی نکرده است.

قربانیان این حادثه توسط فامیل های شان به شفاخانه های وزیر اکبرخان و چهارصد بستر انتقال داده میشوند اما مسوولین شفاخانه ها به بهانه های مختلف اکثریت مجروحین را نمیپذیرند و در بیشتر موارد درخواست پول میکنند.

در اثر بی توجهی و عدم رسیدگی درست به مجروحین در شفاخانه اکثر آنان از بین میروند. باز ماندگان شهدا و آسبب دیدگان میگویند: " دو روز بعد از انفجار اشرف غنی و عبدالله با کاروانی از موتر های زره شان در محل رویداد ظاهر شدند و فقط بر ویرانه ها قدم زدند و چند عکس یادگاری گرفتند. آنها نه در باره شهدا و زخمی ها از ما چیزی پرسیدند و نه هم در باره چگونگی حادثه چیزی گفتند. آنها حتی با ما یک لحظه هم صحبت نکردند

همچنان مردم محل شاکی هستند که نیروهای دولتی دست به چور و چپاول خانه های شان زده و تمام هست و بود شان را با خود برده اند.

در ۱۹ اسد -۱۰ اگست باز ماندگان شهدا با راه اندازی تظاهراتی سرک عمومی شاه شهید را بستند. تظاهر کنندگان که اکثر شان چندین عضو فامیل شان را در این حادثه المناک از دست داده بودند خواهان روشن شدن ابعاد این قتل عام بودند. فامیل های شهدا با نشان دادن قطعه های از بمب، نیروهای امریکایی را عامل اصلی این قتل عام میدانند .

همچنان تظاهرات کنندگان یک صدا نیروهای امریکایی را متهم ساختند که افغانستان را محل آزمایش بمب های مختلف النوع شان ساخته و هر روز از مردم بی پناه قربانی میگیرند. فامیل های قربانیان ادعا نمودند که دولت چند نفر را به حوزه فراخوانده و جهت خفه نمودن صدای مردم به هریک ۵۰ دالر امریکایی پیشنهاد نموده تا دیگر درین باره صدای شان را بالا نکنند .

اکثر آسب دیدگان این حادثه ، مردم فقیر و بضاعت هستند که با کار کردن در غرفه فقیرانه شان نان شب اعضای فامیل خود را بدست می آورند و امروز هیچ اثری از غرقه آنها دیده نمیشود. آز آنجاییکه که منطقه شاه شهید کابل در سال های ۱۹۹۲ الی ۱۹۹۶ مرکز جنگ های تنظیمی بود است ،مردم مظلوم این محل بیشترین تلفات را داده اند . در چهارده سال گذشته نیز چندین حمله انتحاری درینجا قربانیان زیادی ازین مردم بی پناه گرفته است .

« انجمن اجتماعی دادخواهان افغان» ضمن عرض تسلیت به بازماندگان شهدا ، تعهد می سپارد تا محاکمه عاملان همچو حوادث آرام ننشسته و علم مبارزه و دادخواهی را بلند نگهمیدارد.

انحمن اجتماعی دادخواهان افغان
۲۱ اسد ١۳٩۴ (۱۲ اگست ۲۰۱۵)

  • شهید احسان الله.jpg
  • داکتران.jpg
  • setayes_killed_in_iran.jpg2.jpg
  • شهید ساحل.jpg
  • یمین.jpg
  • 14.jpg
  • 13.jpg
  • شهید راضیه وزارت دفاع jpg.jpg
  • شهید محمد نبی سفید چهره.jpg
  • 12.jpg
  • afghan_kids_killed_by_usa_in_kunar_7_april_2013.jpg
  • قابله.jpg
  • selaman.jpg
  • 7.jpg
  • داوود سرمد.jpg
  • اجمل.jpg
  • Template.jpg
  • صادق یاری.jpg
  • شهید عبدالستار کلکانی  1.jpg
Send Image